Εικονική πραγματικότητα

Χάθηκε η προσωπική επαφή

Δυστυχώς ζούμε στην εποχή που η τεχνολογία σημειώνει αλματώδη ανάπτυξη. Και λέω δυστυχώς ως προς την επιρροή της στις ανθρώπινες σχέσεις. Εννοείται πως είναι θετικό να υπάρχει πρόοδος και εξέλιξη ιδιαίτερα σε αυτόν τον τομέα που βοηθάει σε πολλούς άλλους κλάδους. Τι γίνεται όμως όταν ο κόσμος “ταυτίζεται” ή “απορροφάται” κιόλας από αυτήν;

epikoinonia me smartphone

Τη σημερινή λοιπόν εποχή θα δείτε όλον τον κόσμο από τον πιο μικρό έως τον πιο μεγάλο στον κόσμο των social media. Φυσικά δεν αναφέρομαι σε απλή χρήση αλλά σε κατάχρηση. Οι περισσότεροι είναι απόλυτα αφοσιωμένοι στο facebook. Ναι και  εγώ έχω όμως δεν είναι η ασχολία μου ή το άγχος μου καθημερινά. Είναι άπειρα εξυπηρετικό αλλά και διασκεδαστικό όμως δεν είναι όλος ο κόσμος. Μα όσο περνάει ο καιρός συνειδητοποιώ πως για κάποιους είναι ο κόσμος όλος! Βλέπω στις καφετέριες παρέες να κάθονται απλώς στο ίδιο τραπέζι και ο καθένας τους να είναι συνδεδεμένος και να σερφάρει. Ακόμη και από τον δικό μου κοινωνικό περίγυρο γνωρίζω ανθρώπους που ζουν μόνο για το κινητό, το λάπτοπ και το facebook τους με ακραία αντίδραση να ψάχνουν μέσω υπολογιστή να βρουν κόσμο να φλερτάρουν.

Κοιτώντας συνέχεια το κινητό σου

Έχει χαθεί η προσωπική επαφή! Να βγεις και να μιλήσεις με τους φίλους σου δίχως να μιλάτε μέσω comments από το check in σας ενώ είστε ο ένας απέναντι από τον άλλον! Καλό το facebook, instagram, twitter κτλ αλλά τίποτα σαν την προσωπική επαφή. Την επαφή face to face.

Το πιο λυπηρό απ’όλα όμως δεν είναι αυτό αλλά η αμέλεια των γονιών ως προς τη χρήση του ίντερνετ και των social media των παιδιών τους. Όπως όλοι θα έχετε παρατηρήσει υπάρχουν 10χρονα που έχουν προφίλ με απίστευτα προκλητικές φωτογραφίες, στάτους αλλά και διάλεκτο! Κανείς λοιπόν δεν ελέγχει αυτά τα παιδιά! Αργότερα βγαίνουν μετά και φωνάζουν για τους παιδεραστές και τις παρενοχλήσεις. Ο λύκος πάντα λύκος ήταν καλοί μου. Το θέμα είναι εσύ να μην πλησιάζεις. Από εκεί ξεκινάμε άρα:από τα όρια και την επίβλεψη των παιδιών.

Συμφωνώ απόλυτα με την ένταξη των παιδιών στην τεχνολογία καθώς όσο περνάνε τα χρόνια τόσο πιο αυτόματα θα έχουν γίνει όλα και θα πρέπει την τεχνολογία να την παίζουν στα δάχτυλα. Όμως όχι αυτού του τύπου καθώς όσο γλυκιά και με πολλές προοπτικές και αν φαίνεται(που είναι κιόλας τις περισσότερες φορές) τόσες παγίδες και κινδύνους κρύβει από πίσω.  Γι’ αυτό μην αφήνετε ποτέ τα παιδιά χωρίς επίβλεψη στον κόσμο του ίντερνετ και φυσικά χωρίς όρια. Γιατί είναι αδιανόητο να βλέπεις παιδιά να μην κάνουν τίποτα άλλο από το να παίζουν παιχνίδια on line και να μιλάνε σε chat rooms. Ούτε μαθήματα ούτε βόλτες. Μόνο ίντερνετ.

Κλείνοντας θα ήθελα να επισημάνω για ακόμη μια φορά τον κίνδυνο του διαδικτύου για τα παιδιά καθώς και τη σημασία της φροντίδας και επίβλεψης τους από τους γονείς. Και όσο για εμάς τους “μεγάλους’; Μην περιορίζετε τη ζωή σας σε μια οθόνη, ένα κουτί ή έναν “ουτοπικό” και άκρως εικονικό κόσμο. Η ζωή είναι εκεί έξω! Δεν θα τη ζήσεις από το λάπτοπ σου!

Posted on